Bir şəb-i məhtab içrə bildim ki, bu könül seyran degül
No ratings yet · 15 views
Bir şəb-i məhtab içrə bildim ki, bu könül seyran degül,
Mah deyü sandım, görünən ol sirr idi, ayan degül.
Gözümə düşdü bir sehər, səbr-ü zamanım qalmadı,
Əsrar-ı eşq baxışında könlüm həsrət degül.
Dedim ol surət nədir, kim rəng-ü xəyaldır zahirən,
Canı çəkən həqiqətdir ki, zənn etmə, gerçək degül.
Tutdu camalından düşən sitarə könlümdə məkan,
Bu yanmış oddan gələn bir yanar cismân degül.
Bu yol vahm-ü qorxu ilə ölçülməz hər kəs üçün,
Keçid yalnız sorğu bilənlər üçün ağır degül.
"Mən" deyən səs itdi nagah, adlar düşdü aradan,
Qaldı bir hal kim ona, nə ad var, ünvan degül.
Həqqi bilən can, ey Vəli, bu bədəndə qərar degül,
Bu vücud içrə duran can sanma ki mihman degül.