Elveda iki kişilik

ravanvalizada | Pyes | 2026-02-05 19:03:07

⭐ 5.0  ·  71 views

Kişiler:
   KALAN
   GİDEN
   SES / YAZAR - səhnədə görünməz

SƏHNƏ TƏSVİRİ
Səhnə sadədir. İki stul var. Aralarında görünməz bir məsafə var, sanki şüşədən bir pəncərə. Heç vaxt tam üz-üzə deyillər.

İşıq iki yerə bölünüb:
KALAN tərəfi daha sabit, isti,
GİDEN tərəfi kölgəli və hərəkətlidir.

Pyes boyu sükut ən az söz qədər önəmlidir:
   Kalan sustu,
   giden duymadı.

PƏRDƏ AÇILIR
(Zəif işıq. KALAN səhnədədir. Oturub. Bir müddət susur.)

K A L A N
Bir pencere vardı aramızda.
Dışarısı görünmüyordu artık.
İçerisi hep görünürdü zaten.

(Əlləri ilə boşluğu göstərir.)

Bir bakış kaldı geriye.
O da yerinde durmuyor.

Elveda mıydı o?
Belki.
Belki de sadece bir susuşun
en gür hali.

(İşıq yavaş-yavaş GİDEN tərəfə sürüşür.)
*
G İ D E N
(Ayaqda, səhnənin o biri tərəfində.)

Sen yoktun orada.
Ben kalmadım,
sen gitmemiştin.

İkimiz de başka yerlerde
kalmaya
ve gitmeye devam ettik.

(Yerində dayanıb, amma sanki getməyə hazırdır.)
*
K A L A N
Unutmak dediler,
ben seni hatırladım.
Hatırlamak dediler,
sen zaten bendeydin.

(Səsi alçalır.)
*
G İ D E N
En çok,
gitmek istemediğimde
gittim.

(Bir addım atır, dayanır.)

Ve sen,
en kalmak istediğinde
suskun kaldın.
*
(Uzun pauza. İşıqlar bir anlıq azalır.)

K A L A N
Şimdi,
“kal” desek birbirimize,
belki gerçekten kalırız.

Ama artık
o kelime,
eskisi gibi çıkmıyor ağzımızdan.

İçten ama geç.
*
(İşıq ikisini eyni anda aydınladır. İlk dəfə.)

H E R   İ Kİ S İ   B İ R L İ K T E
Biz,
bir aşkı
iki yarıya böldük.

Ve her yarısı
bir bütün gibi
acıdı içimizde.

Ve o zaman,
“elveda”...

*
(Sükut. Sonra səhnə arxasından bir səs.)

S E S
Ama belki de,
bütün olmak,
acıya rağmen
bir yerde yeniden buluşmaktır.

Zaman geçer,
biz değişiriz,
ama içimizde saklı kalan o sıcaklık,
adını aşk koyduğumuz şey,
hep orada bekler.

Ve belki bir gün,
bir selamla başlar yine her şey.
Ne kalana sitem,
ne gidene kırgınlık kalır.

Sadece bir gülüş,
bir “merhaba”...
*
(KALAN və GİDEN bir-birinə baxır. İlk dəfə aradakı məsafə azca azalır.)

K A L A N
Belki de...

G İ D E N
Belki de...
*
H E R   İ K İ S İ
Ve o zaman,
“elveda” değil,
“iyi ki varsın” deriz birbirimize.

(İşıq yavaş-yavaş sönür. Pərdə..)